Eindelijk weer kampioen!
Poh wat een spanning in deze competitieronde!
In het seizoen ‘22/’23 waren we voor het laatst kampioen geworden. Daarna kwam Spiker uit Eerbeek bij ons in de competitie. En hoewel we de wedstrijden tegen hen wonnen incl de oefenwedstrijden, verloren we gemiddeld toch teveel sets van andere tegenstanders waardoor we, weliswaar keurig, maar toch helaas 2de werden. Maar dit seizoen werd anders!
We hadden er zin in! Én we waren weer op volle sterkte! Onder leiding van Minka en eindelijk weer met Merle erbij in het achterveld als libero hadden we er een stabiel team staan. Maar ja, toen moesten we ons hoofd koel houden, zo min mogelijk sets laten liggen en zoveel mogelijk pluspunten halen, want dat het weer kiele-kiele zou worden stond buiten kijf. En laat het hoofd koel houden nou niet onze kerncompetentie zijn… Nee wij gaan liever te hilarische verhalen vlak voor de wedstrijd vertellen zodat we de eerste 10 punten volledig van de leg zijn. Of het veld nog even nameten met ons eigen lichaam want het leek zo klein… Tja… en dan moeten we eerst weer de achterstanden rechttrekken. Maar bij wedstrijden waar het er echt toe deed stonden we er meer dan klaar voor en dat resulteerde in een voorlopige 1ste plek met Spiker in het kielzog. Sterker nog, we stonden qua setstanden gelijk alleen met het puntenaantal stonden we iets in het voordeel. En toen kwam daar de genadeklap… Tegen Avior 2. In de uitwestrijd hadden we bijna een setje laten liggen, maar in de thuiswedstrijd nota bene, werd de laatste set een flinke domper. 20-25 stond aan het einde op het scorebord van onze vaste trouwe tellers Diny & Stef Horstink en hiermee had Spiker ons gepasseerd. En waar wij nog wedstrijden moesten tegen moeilijke teams hadden zij het makkelijk tegen teams waarvan ze in het verleden dik gewonnen hadden. Dus helaas… kans op het kampioenschap voorbij? Terneergeslagen en vooral flink chagrijnig zaten we na afloop in de kantine, kans dat we nu nog kampioen zouden worden konden we laten varen. Dat ging ook in de wandelgangen, niemand geloofde er nog in. Want Spiker liet toch geen punten liggen?
Tot maandavond 30 maart 21.30 uur. Onze groepsapp ontplofte!!! Spiker liet 1 set liggen tegen Voorst. Alle kansen waren ineens weer voelbaar. Zou het dan toch?? Het “enige” wat wij moesten doen was een dag later met 3-0 winnen tegen Vios Eefde. Voor ons een erg lastige tegenstander. Dus werden er in allerijl supporters opgetrommeld, krachtvoerrecepten uitgewisseld en massages geregeld. En mede dankzij al deze maatregelen maar vooral de support van ons trouwe publiek wisten we het kampioenschap in de állerlaatste wedstrijd naar ons toe te trekken!! Het kampioenschap voelde nog nooit zó goed!
Zien we elkaar volgend jaar weer? Zelfde team, zelfde klasse, zelfde locatie, zelfde tijd, tot dan! Een dikke kampioensgroet van DR1!
